Een jaar zonder frisdrank

with 1 reactie
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

 

Voor mijn maidenpost geen zware maatschappijkritiek, maar een inkijk in de wondere wereld van De Pantoffelheld fantas sea

Laten we beginnen met een bekentenis: ik ben een beetje een controlefreak. ‘Een beetje’ omdat ik niet de nood voel om mijn hele omgeving te controleren. Ik kan namelijk perfect beslissingen uit handen geven of samen nemen en geef denk ik ook voldoende vertrouwen aan andere mensen. Ik kan ook flexibel omgaan met dingen die anders uitdraaien dan gepland of gedacht.

Neen, het controlefreakgedeelte gaat voornamelijk over mezelf en mijn lichaam. Bij de gedachte dat ik geen controle meer zou hebben word ik ongemakkelijk. Dat uit zich op 2 manieren: enerzijds zal ik mezelf nooit zat drinken of ‘drugs’ nemen, anderzijds ben ik als de dood om ergens ‘verslaafd’ aan te worden of te zijn.

Komen we bij de frisdrank en het eigenlijke onderwerp van deze post. Ik merk dat telkens ik iets overmatig veel eet of drink, ik de nood voel mezelf te bewijzen dat ik zonder kan. In mijn hoofd ben ik namelijk niet verslaafd wanneer ik een jaar aan een stuk zonder iets kan. Vorige jaren heb ik zo succesvolle chips- en frietloze periodes ingelast. Nu dus: frisdrank.

Even schetsen hoe mijn frisdrankconsumptiegedrag er tot 2016 uitzag: ’s middags halve liter Ice Tea, namiddag blikje van de Coca-cola familie, ’s avonds (halve) liter limonade en/of nog wat Ice Tea. Elke dag, meer dan 10 jaar lang. Op 1 januari ben ik dan ‘cold turkey-gewijs’ gestopt. Niet met suikerrijke dranken, wel met frisdrank. Ik drink dus ’s morgens nog mijn fruitsapje en drink vlak voor, tijdens of vlak na het sporten nog wel een sportdrank. Voor het overige heb ik mezelf opgelegd om al mijn frisdrank te vervangen door (bruisend) water. ’s Avonds of op café drink ik dus wel bier, maar dat deed ik er voor ook al.

Wat zijn nu mijn ervaringen na meer dan vier maanden zonder? Wel eigenlijk gaat het vrij vlot. Mijn eerste week van het nieuwe jaar had ik barstende hoofdpijn (en niet van een megakater), maar vanaf dan heb ik weinig ‘ontwenningsverschijnselen’ gekend. Buiten misschien de droom waarin ik frisdrank heb gedronken en heel hard teleurgesteld in mezelf wakker word (4x). Mijn middagdipjes zijn nog steeds even groot en ik heb niet het gevoel dat ik minder (of meer) energie heb. En Simon, ben je dan vermagerd, want je hebt je suikerinname toch met meer dan 150 gram  per dag ofte 18 kg in vier maanden verminderd, hoor ik u denken? Antwoord is neen: geen gram. Mijn 5 (of 10) extra ambtenarenkilootjes blijven nog steeds plakken.

Heb ik nog zin in frisdrank/mis ik het? Soms, vooral tijdens het eten of wanneer ik me heb ingespannen. Ok, ik geef toe dat ik al eens (5x) aan frisdrank geroken heb in de laatste maanden.

En misschien ook eens aan een gesloten flesje heb gelikt (1x). Ook valt het me op hoeveel tv-reclame er is voor frisdrank. Maar over het algemeen ben ik er van overtuigd dat ik het een jaar ga volhouden en nadien misschien ook wel zal kunnen minderen.  De enige bedreiging denk ik: een reis van 3 weken naar The Land of Coke (en neen niet de goeie coke van Columbia of Mexico) eind oktober.

EINDE BLOGPOST

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail
Follow De held:

De held wordt binnenkort 28 en werkt voor de staat. Hij heeft over veel dingen een mening, maar vaak is die nogal genuanceerd. In zijn vrije tijd speelt hij squash en waagt hij zich wel eens aan een quiz. Hij kijkt vaak naar series en verslindt fantasyboeken.

One Response

  1. Joris Vierendeels
    | Beantwoorden

    Hier zat ik niet op te wachten maar alleszins veel succes met je gekozen uitdaging. Tip: Doe niet zoals wij vroeger met de vasten: Alle snoep die we niet aten, staken we in een doos ‘om nadien extra veel te kunnen snoepen/compenseren’. Uiteraard was de snoep slecht tegen dat de vasten voorbij was ?

Leave a Reply